China telt vandaag al vele tientallen automerken, daarvan komen er ook alsmaar meer naar Europa. Volgens verschillende analisten is dat voor hen ook niet minder dan een economische noodzaak, nu de vraag naar auto’s in eigen land krimpt en de markt er sowieso al een tijdje verzadigd lijkt. Maar zijn die Europese ambities ook allemaal realistisch?
Op het autosalon van Parijs prezen vorige week ook een twintigtal Chinese automerken hun waren aan, een absoluut record voor een dergelijke beurs in Europa. Volgens wie de tel nog kan bijhouden, zijn er in eigen land ondertussen echter al bijna 140 actief. Al verandert het precieze aantal regelmatig door fusies en aanverwante samenwerkingen. Het zijn er volgens zowat alle analisten in elk geval (veel) te veel, mogelijk zullen er uiteindelijk dan ook maar enkele tientallen van overblijven. In een analyse van Reuters News en Automotive News Europe wordt gesteld dat potentiële Europese klanten in belangrijke mate mee zullen beslissen over welke merken het halen en welke niet.
Veel minder verkoop in China
In China is er al een tijdje een duidelijke groeivertraging, in de eerste helft van het jaar daalde de verkoop van nieuwe auto’s er zelfs met zowat 20 procent. Heel wat autobouwers kampen er ondertussen dan ook al met een grote overcapaciteit. Dat leidt tot een enorme prijzenoorlog, waardoor de winstmarges bijzonder klein zijn geworden en er van enige rentabiliteit waarschijnlijk zelfs nauwelijks nog sprake is. De Amerikaanse markt blijft door importtaksen van 100 procent zowat gesloten voor de Chinese auto-industrie, dus worden de pijlen vooral op Europa gericht. Grote spelers als BYD, Chery (met ook Jaecoo en Omoda) en SAIC (met MG) hebben hier ondertussen al een sterke positie veroverd, andere zijn nog bezig met het opzetten van dealernetwerken en een hele logistiek rond onderdelen en natuurlijk ook het verwerven van de broodnodige naambekendheid. Dat er nu echt wel haast mee gemoeid is, voelde je ook op dat autosalon in Parijs vorige week. Voor sommige merken staat dan ook niet minder dan het voortbestaan op het spel.
Kunstmatig in leven gehouden merken
Bij de International Organization of Motor Vehicle Manufacturers luidt het immers al dat veel nieuwkomers ten dode zijn opgeschreven als de exportplannen naar Europa niet de gewenste resultaten opleveren. Overheidsteun op nationaal, provinciaal en zelfs stedelijk niveau hebben verschillende merken tot nu toe in leven gehouden en een al een tijdje verwachte en allicht ook wel noodzakelijke consolidatie met onvermijdelijk banenverlies natuurlijk vertraagd. Nu de verkoop van nieuwe auto’s een sterke terugval kent, lijkt het echter toch te zullen gebeuren. In sommige periodes worden er door de Chinese merken gemiddeld tot drie nieuwe modellen… per dag gelanceerd, die ‘luxe’ is natuurlijk onhoudbaar.
Naar Europa
Bij adviesbureau AlixPartners schat men dat het herstel van de Chinese automarkt nog enkele jaren op zich zal laten wachten, pas na 2030 zou weer het niveau van 2025 kunnen worden bereikt. Dat weinig aantrekkelijke vooruitzicht drijft verschillende Chinese constructeurs dus richting Europa. Daar worden in China gebouwde elektrische auto’s echter al met hoge importtaksen ‘verwelkomd’, ondertussen is er ook al sprake van een akkoord om de export van hybride auto’s te beperken. Het zal de onderlinge concurrentie tussen de fabrikanten op de Chinese thuismarkt natuurlijk alleen nog maar wat scherper maken.
Eerste fusie(s)
In Peking lijkt men dan ook al te zijn begonnen met de eerste stappen richting een consolidatie. Zo werd er vorige maand en misschien een beetje als test al een fusieovereenkomst gesloten tussen FAW en GAC, in het kader van joint ventures trouwens twee partners van Toyota. Makkelijk is die operatie door het moeten verzoenen van verschillende en dus ook deels buitenlandse belangen in elk geval niet. Maar de Chinese overheid wil duidelijk wel dergelijke fusies blijven aanmoedigen en zelfs mee organiseren, ze lijken immers een cruciaal onderdeel van het in september aangekondigde stappenplan om tegen 2030 uit te groeien tot een van ‘s werelds meest toonaangevende automobielmachten.
Hoeveel merken blijven er nog over?
De consolidatie zal gebeuren zonder naar buiten toe de indruk te wekken dat er echt sprake is van hoogdringendheid of zelfs al paniek, zo verwachten analisten. Maar het einddoel is dus wel dat er op termijn (enkel) nog een handvol Chinese fabrikanten wereldwijd concurrerend blijven of worden. Die zouden dan op een jaarlijkse verkoop van 5 tot 6 miljoen auto’s kunnen mikken. Een deel ervan zal met Europese klanten moeten lukken, waarbij de Chinese overheid de resultaten zal meenemen in haar evaluaties van welke merken er al dan niet kunnen (of mogen) overleven.
Gevestigde spelers in het voordeel
Het spreekt voor zich dat hier al goed gevestigde en ook nog snel groeiende spelers als BYD, Chery en MG daarbij in het voordeel zijn. Merken die hier nu nog een plaatsje willen veroveren, krijgen het veel moeilijker. De beste locaties voor dealers zijn inmiddels grotendeels ‘bezet’ en de investeringen in een toeleveringsketen voor onderdelen en alles wat te maken heeft met service blijven groot. Er moet ook aandacht worden besteed aan de restwaarde van de voertuigen, zeker in landen (zoals België) waar meer dan de helft van de nieuwe auto’s wordt geleaset. Dat is een een bedrijfsmodel waar ze in China nog altijd weinig of geen ervaring mee hebben, bij BYD en co hebben ze ondertussen wel al door hoe het werkt…
