Met inmiddels 57 miljoen verkochte exemplaren en een natuurlijk nog altijd doorlopende teller zal de Toyota Corolla allicht wel nooit meer worden onttroond als ’s werelds populairste auto. De Japanse constructeur heeft het naar aanleiding van de 60ste verjaardag van het succesmodel over 12 generaties en één Corolla, in werkelijkheid gaat het natuurlijk om een heleboel auto’s met vooral de naam als gemeenschappelijk kenmerk.
Het is een cijfer om duizelig van te worden, we herhalen het dan ook graag nog eens. Er is in de lange autogeschiedenis geen enkele andere naam die vaker op een bestelbon is verschenen dan Corolla. Iets meer dan 57 miljoen keer dus, sinds het eerste model in 1966 of zo’n 60 jaar geleden op de markt kwam. Het gaat dan ook, zo geven ze bij Toyota natuurlijk wel toe, om een grote verscheidenheid aan voertuigtypes. Van berlines en hatchbacks tot stationwagons en zelfs coupés, die wereldwijd moesten (en nog steeds moeten) tegemoetkomen aan de uiteenlopende smaken en voorkeuren van klanten. We blikten een tijdje geleden als eens even terug op het Corolla-succes, de nu ook officiële viering van de 60ste verjaardag en een reeks door Toyota vrijgegeven ‘nieuwe’ foto’s prikkelden ons natuurlijk om dat nog eens te doen.
Eerste generatie (E10): 1966 – 1970
In het begin van de jaren 60 beleefde het grotendeels van zijn oorlogswonden herstelde Japan een enorme bloei, met wederopbouw, innovatie en dan ook nieuwe welvaart. De bevoking groeide tot meer dan 100 miljoen inwoners, steden breidden zich uit met nieuwe voorsteden en het bezit van een auto leek naast aantrekkelijk voor veel mensen ook echt wel noodzakelijk te worden. De in november 1966 gelanceerde en dus eerste generatie van de Corolla leek dan ook de juiste auto op het juiste moment. Hij was bedoeld voor het grote publiek, maar bood met een sterke focus op comfort, rijplezier, uitrusting, functionaliteit en betrouwbaarheid meer dan wat klanten tot dan toe gewend waren.
De Corolla, waarvan de naam was geïnspireerd op het woord dat de kroon van bloemblaadjes beschrijft, kwam er meteen met twee- en vierdeurskoetswerken en als stationwagon. De 1,1 liter grote motor was goed voor 60 pk en had voor het eerst in een Japanse auto een op de vloer gemonteerde manuele vierversnellingsbak. Hij kwam ook met schijfremmen, een soort van kuipstoelen, meerpuntsgordels en ruitenwissers met twee snelheden. De productie gebeurde in een nieuwe fabriek in Toyota City, daar golden op dat moment ongeziene kwaliteitsprocedures. Vanaf respectievelijk 1967 en 1968 werd de auto uitgevoerd naar Europa en Noord-Amerika, na vier jaar stond de teller voor de wereldwijde verkoop al op een miljoen exemplaren. In het eigen Japan was de Corolla toen al een tijdje de bestverkochte auto.
Tweede generatie (E20): 1970 – 1974
De tweede Corolla-generatie met ook al een nieuwe ophanging volgde in 1970, de Japanse automarkt kende in die periode een enorme bloei. Het aanbod werd dan ook uitgebreid met een tweedeurscoupé en een nog wat sportievere Levin-variant met een fastbackkoetswerk. Die had een 1.6 met dubbele bovenliggende nokkenassen, de motor was goed voor een in die tijd best wel spectaculaire 115 pk.
De tweede Corolla had ook een stereoradio, airconditioning, ruitensproeiers en kindersloten op de achterdeuren, een grotere brandstoftank van 45 liter moest langere ritten eenvoudiger maken. De auto werd met 2,4 miljoen geproduceerde exemplaren een nog wat groter succes dan de eerste generatie.
Derde generatie (E30, E40, E50 en E60): 1974 – 1979
Met iets meer dan 3,75 miljoen exemplaren werd de derde en in alsmaar meer landen verkochte Corolla nog wat populairder. Toyota lanceerde hem als dé ultieme gezinsauto, met nog meer comfort en ook een voor die tijd nog wat hoger veiligheidsniveau met onder meer kreukelzones en veiligheidsgordels met noodvergrendeling. Windtunneltests resulteerden ook in een meer aerodynamische carrosserie. De keuze werd verder uitgebreid met een coupé zonder B-stijlen, een liftback (foto hieronder) en zogeheten hardtopvarianten met een dak dat er evengoed wat sportiever moest uitzien dan dat van een gewone berline of hatchback.
Vierde generatie (E70): 1979 – 1983
Nog meer luxe en tegelijk ook zuinigere motoren, dat was wat de markt eind jaren 70 en begin jaren 80 wou. De Corolla van de vierde generatie speelde daarop in, met voor het eerst zelfs een dieselmotor. Het was ook de eerste met een tandheugelbesturing en voor de ophanging achteraan een multi-linksysteem ter vervanging van de bladveren. Strakkere lijnen, een lichtjes ‘schuine’ neus en een hoge achterkant kenmerkten de koetswerken, de coupé en de liftback kregen een in twee delen neerklapbare achterbank.
Vijfde generatie (E80): 1983 – 1987
Met de vijfde generatie wilde men ook op nog wat jongere bestuurders mikken, het zorgde voor de meest ingrijpende modelwijziging in de geschiedenis van de Corolla. Voor het eerst werd gebruik gemaakt van computertechnologie om het exterieur te ontwerpen en aandrijflijnen en besturingssystemen te ontwikkelen. De Corolla werd verkrijgbaar met voorwielaandrijving, waardoor de ruimte in het interieur en dus ook het comfort konden worden geoptimaliseerd.
Voor een sportieve(re) rijervaring bleven er evengoed modellen met achterwielaandrijving in het assortiment. Er was al stuurbekrachtiging beschikbaar, net als centrale vergrendeling, elektrisch bedienbare ramen en een schuifdak. Tot de vijfde generatie behoorde ook de vooral voor Japanse liefhebbers van het genre nogal bijzonder AE86-coupe (foto hieronder), de laatste Corolla met achterwielaandrijving.
Zesde generatie (E90): 1987 – 1991
Voor de Corolla van de zesde generatie stelde Toyota zich alweer tot doel om de normen op het gebied van luxe, comfort en kwaliteit aanzienlijk te verhogen. De rechte lijnen van eerdere generaties maakten plaats voor een meer afgeronde vormgeving, in het interieur zorgden velours en dikke bekledingsmaterialen voor extra comfort. Voor de vormen, de plaatsing en zelfs het gevoel van de bedieningselementen werd meer dan ooit rekening gehouden met ergonomische aspecten, zo leren we nog uit het grote Corolla-geschiedenisboek.
Tot de nieuwe functies behoorden een hoogteverstelling voor het stuurwiel en de veiligheidsgordels en een lendensteun voor de bestuurdersstoel. Het uitgebreide assortiment omvatte berlines, hatchbacks, een coupé, een stationwagen en zelfs een bestelwagen. Ze hadden allemaal voor- én voor sommige varianten voor het eerst vierwielaandrijving. De keuze aan motoren was ongeëvenaard: zes benzinemotoren en één diesel met een vermogensbereik van 64 tot 145 pk. Wordt dus vervolgd, met de volgende zes generaties.
