Hoe snel en efficiënt een Mercedes-AMG SL, GT of de net voorstelde nieuwe GT 4-Door Coupé ook mogen zijn, niemand zou het vandaag nog in zijn hoofd halen om daar een moderne rally mee te rijden. Dat was vroeger wel anders, zo durfde de Duitse constructeur in de jaren 70 zelfs zijn grote en zware 450 SLC inzetten. Met succes, trouwens.
Mercedes verbaasde zowat iedereen in het rallywereldje toen het in 1977 aankondigde met zijn even elegante als prestigieuze SLC vanaf het daaropvolgende jaar aan enkele wedstrijden van het wereldkampioenschap te willen deelnemen. In die tijd waren het vooral de compactere en dus ook lichtere Fiat 131 Abarth, Ford Escort en Lancia Stratos die met de hoofdprijzen gingen lopen, daar paste de bijna 4,8 meter lange Duitse sportwagen op het eerste gezicht toch niet echt tussen.
Wat voorafging
De open Mercedes SL en de ervan afgeleide SLC of dus coupé waren bedoeld als performante en vooral comfortabele en luxueuze prestigewagens voor de meest gefortuneerde klanten van het merk. Je verwachtte ze dus eerder in Knokke, Monaco en Hollywoord dan op een rallypiste. Maar wellicht was het net dat verrassingseffect waar de Duitse constructeur op mikte, toen hij met de SLC zijn eerste echt officiële terugkeer maakte na de dramatische 24 Uren van Le Mans van 1955. Een Mercedes was toen in het publiek terechtgekomen en geëxplodeerd, met 83 dodelijke toeschouwers als gruwelijke gevolg. Ook al troffen Mercedes en haar evengoed overleden rijder Pierre Levegh zelf geen schuld, besloot de constructeur zich toen wel uit de autosport en vooral het circuitracen terug te trekken.
Een statement dat kon tellen
Er verschenen in de daaropvolgende jaren wel nog regelmatig auto’s van het merk aan de start van diverse rally’s, maar het ging hem toen quasi altijd om hoogstens nog door de fabriek ‘ondersteunde’ privé-initiatieven. De echte comeback zou dus in 1978 en met de SLC gebeuren, qua statement kon dat wel tellen. De grote coupé kreeg een 5 liter-V8 uit aluminium mee, met een voor die tijd best wel al indrukwekkend vermogen van 230 en later nog een pak meer paarden. Hij werd aan een in de rallysport toen evengoed heel ongewone drietrapsautomaat gekoppeld en liet een spurt van 0 naar 100 km/h in net geen 6 seconden toe. De topsnelheid bedroeg zo’n 230 km/h.
Kilo’s besparen
Het gebruik van metaal met een lichtere legering voor de motorkap en de kofferklep en natuurlijk ook nog wel wat andere ingrepen maakten dat de wagen leeg ‘slechts’ een goede anderhalve ton woog. Om veiligheidsredenen bleven de deuren uit staal van het productiemodel wel bewaard. Mercedes bouwde 19 exemplaren van de voor de racerij bedoelde 450 SLC, waarvan er negen moesten dienen als dus door de fabriek inzette rallywagens.
Van London naar Sidney
Net voor Mercedes de wagen liet debuteren, waren met de 280 E-berlines al knappe prestaties geleverd in de zware ‘marathon’ London-Sidney. Met steun van de fabriek trouwens, dat een gelijkaardige auto ook zelf inzette in de East African Safari van 1978. Datzelfde jaar werd al geweldig gescoord in de Vuelta a la América del Sur. De zware wedstrijd in Zuid-Amerika telde maar liefst 28.600 kilometer, naast de eerste twee plaatsen voor de 450 SLC eindigden nog drie Mercedessen (twee 280 E’s en een derde 450 SLC) in de top 5.
Succes in Afrika
Voor 1979 werd de auto officieel in 450 SLC 5.0 herdoopt en met 290 pk naar Afrika gestuurd. Mercedes pakte er de eerste vier plaatsen in de 5.000 kilometer lange Bandama Rally in Ivoorkust mee. Björn Waldegaard werd tweede, maar de daarmee verdiende punten leverden hem op het einde van seizoen wel de wereldtitel op. Die dankte hij dan vooral aan zijn prestaties met een… Ford Escort, Mercedes nam dat seizoen immers enkel deel aan de Afrikaanse wedstrijden waar de 450 SLC 5.0 een kans op succes maakte. Op de meestal smalle en vooral kronkelende wegen van de Europese rally’s leek dat niet echt mogelijk.
Vroegtijdig einde
In 1980 was de Duitse constructeur er echter wel in quasi alle wedstrijden bij, het vermogen van de V8 was inmiddels al tot 400 pk opgevoerd. Het leverde af en toe slechts een ereplaats op, met uitzondering van toch nog een dubbelslag in alweer de Bandama Rally. Dat was meteen ook het laatste officiële ‘optreden’ van de auto op een rallypiste, in december van dat jaar trok Mercedes zich uit het wereldkampioenschap terug.
