Test Mazda CX-6e: Chinese techniek, maar dit voelt als een echte Mazda

Mazda heeft nooit de makkelijkste weg naar de elektrische auto gekozen. De MX-30 was origineel, eigenwijs en typisch Mazda, maar zijn kleine batterij maakte hem voor veel kopers simpelweg te beperkt. Met de Mazda 6e gooide het merk het roer om. Mazda ging samenwerken met het Chinese Changan en kreeg zo in één klap toegang tot moderne elektrische technologie. De nieuwe Mazda CX-6e zet die strategie verder, maar doet dat in een carrosserievorm waarmee in Europa veel meer volume te halen valt: een ruime elektrische SUV.

Bovendien hebben ze ook een altijd lessen getrokken uit die eerste samenwerking. Ook de CX-6e wordt weliswaar in China gebouwd en is samen met Changan ontwikkeld, maar Mazda’s Europese teams kregen een opvallend grote rol. Het Europese R&D-centrum in Oberursel werkte onder meer aan onderstel, stuurinrichting, remmen, banden, assistentiesystemen en bediening. Bovendien is juist het koetswerkdesign sterk Europees getint. En dat zie je.

Europees design, of is het Belgisch?

Om maar meteen met de deur in huis te vallen: wij vinden de Mazda CX-6e bijzonder geslaagd. Het is misschien zelfs een van de mooiste auto’s die Mazda de voorbije jaren heeft getekend. De Kodo-designtaal is nog altijd duidelijk herkenbaar maar wordt hier een stuk futuristischer geïnterpreteerd, zonder daarin te overdrijven. Geen klassieke Mazda-neus met een gigantisch radiatorrooster, maar wel de bekende vleugelvorm, scherpe lichtunits, een lage visuele neus en mooi gespannen oppervlakken.

Daar mag trouwens een Belg een pluim voor op zijn hoed steken. Jo Stenuit is Design Director bij Mazda Motor Europe en zijn Europese team speelde een veel grotere rol dan bij eerdere Mazda-projecten. Stenuit en zijn mensen gingen op zoek naar nieuwe proporties en strakkere oppervlakken zonder de emotionele kant van Kodo overboord te gooien. En dat is gelukt, vooral omdat de CX-6e zijn afmetingen uitstekend weet te verbergen. Met een lengte van 4,85 meter, een breedte van 1,94 meter en een wielbasis van 2,90 meter is dit bepaald geen compacte SUV. Hij is ongeveer even lang als een flinke Europese SUV uit het hogere middensegment, maar oogt op straat nooit lomp. De relatief lage koetswerkhoogte van 1,62 meter, de korte overhangen en het visueel zwevende dak helpen daarbij.

Er zitten bovendien interessante details in. De Mazda-vleugel vooraan is verlicht, er zijn luchtopeningen in de neus en ook de D-stijlen werden aerodynamisch uitgewerkt. Brede schouders en opvallend scherp getekende achterlichten geven hem van achteren voldoende présence zonder dat Mazda in de tegenwoordig populaire val trapt om van iedere elektrische SUV een rijdende lichtshow te maken. Het resultaat is elegant, modern en vooral herkenbaar genoeg om als Mazda door het leven te gaan. Dat laatste was bij deze auto belangrijker dan gewoonlijk, want technisch is de CX-6e een internationaal product.

Binnenin is vooral ruimte het sleutelwoord

Een volgende verrassing volgt wanneer je instapt. De buitenkant slaagt erin zijn afmetingen te verbergen, maar binnenin profiteer je er maximaal van. Voorin zit je ruim, maar vooral achterin maakt de CX-6e indruk. De lange wielbasis en de volledig elektrische architectuur vertalen zich in een bijna limousineachtige hoeveelheid beenruimte. Een volwassene kan comfortabel achter een lange bestuurder zitten zonder met zijn knieën tegen de voorstoel te komen. Onder de voorstoelen is bovendien 150 mm ruimte voorzien om je voeten kwijt te kunnen en je zit nooit met je knieën opgetrokken.

Er is wel een kleine kanttekening. De voorstoelen hebben forse en behoorlijk brede rugleuningen. Die zitten uitstekend, maar nemen vanuit de achterbank veel van het zicht naar voren weg. Met name kleinere passagiers kunnen daardoor het gevoel krijgen dat ze achter een muur zitten. Dat staat enigszins haaks op de verder bijzonder ruimtelijke sfeer. Want luchtig is de CX-6e absoluut, met dank ook aan het panoramisch glazen dak van 1,05 vierkante meter dat altijd standaard is, inclusief een elektrisch zonnescherm. En ja, ook de gebruikte materialen en vormgeving overtuigen met een premium aanvoelende kwaliteit zoals we dat intussen van Mazda gewend zijn.

Een scherm waar je niet naast kunt kijken

Die kwaliteit springt misschien niet meteen in het oog, en dat doet de eyecatcher van dit interieur absoluut wel want de CX-6e krijgt een joekel van een 26-inch breed touchscreen dat bijna van het midden van het dashboard tot voor de passagier loopt. Het heeft een zeer hoge pixeldichtheid en wordt gecombineerd met een groot head-up display zodat je als bestuurder altijd makkelijk de essentiële info kan aflezen.

Op foto’s lijkt dat scherm bijna overdreven, maar in werkelijkheid werkt het verrassend goed in dit interieur. De resolutie is uitstekend, de graphics zien er modern uit en ook de menustructuur zit over het algemeen logisch in elkaar. Dat betekent niet dat alles onmiddellijk vanzelfsprekend is. Sommige minder vaak gebruikte functies vragen toch wat zoekwerk. Dat is bijna onvermijdelijk wanneer zoveel instellingen via software verlopen. Mazda heeft gelukkig een slimme oplossing: zowel op het stuur als in het infotainmentsysteem kun je shortcuts programmeren. Je kunt de functies die je vaak gebruikt dus dichter bij de vingers halen. En als je de knop niet vindt, dan kan je altijd nog met “Hey Mazda” onder meer klimaatregeling, audio en andere functies bedienen. En dat werkte verrassend goed tijdens onze eerste test. Al neemt dat allemaal niet weg dat we stiekem toch weer heimwee hebben naar fysieke knoppen…

Blijf weg van die digitale spiegels

Er is echter één stukje technologie dat we met plezier zouden schrappen: de digitale buitenspiegels die standaard zijn op de Takumi Plus. Mazda vervangt daar de conventionele spiegels door camera’s en toont hun beelden op OLED-schermen diep in de voorportieren. Volgens het merk levert dat een 30 procent breder gezichtsveld op en zou het systeem ook bij slecht weer en in het donker voordelen bieden.

In theorie prima. In de praktijk zijn we niet overtuigd. Het probleem zit enerzijds in de positie van de schermpjes. Ze staan niet op de plaats waar je ogen instinctief een buitenspiegel verwachten, waardoor je blik zich telkens opnieuw moet aanpassen. Bovendien verdwijnt het natuurlijke dieptezicht dat een gewone spiegel wel geeft. Afstanden tot achteropkomend verkeer zijn daardoor minder intuïtief in te schatten. En daarmee komen we meteen bij ons belangrijkste advies in de configurator: neem de gewone Takumi (basisversie), dan krijg je klassieke spiegels die perfect doen wat ze moeten doen.

De koffer is groot

Wie een SUV van 4,85 meter koopt, verwacht ook dat hij bagage kan meenemen en daar stelt de Mazda alweer niet teleur. Mazda vermeldt 468 liter gemeten tot de gordellijn en 1.434 liter wanneer de achterbank is neergeklapt en je tot het dak laadt. Dat zijn niet noodzakelijk recordcijfers voor een auto van deze lengte, maar de kofferruimte is mooi bruikbaar. Bovendien is de vorm is regelmatig, de laaddrempel redelijk en met de achterbank plat ontstaat een zee aan laadruimte. De elektrische achterklep hoort bovendien bij de standaard uitrusting. Eigenlijk hadden we gegokt dat de koffer groter is dan de 468 liter die de technische fiche vermeldt, en dat is een compliment naar bruikbaarheid toe.

En dan heeft de CX-6e nog een troef: vooraan zit een frunk van liefst 80 liter. Daar kun je niet alleen de laadkabel kwijt, maar bijvoorbeeld ook een kleine reistas. Dat maakt de totale praktische bruikbaarheid aanzienlijk beter dan het kale koffercijfer doet vermoeden. Oh ja, trekken mag eveneens. De CX-6e kan aan de elektrisch wegklapbare trekhaak een geremde last van maximaal 1.500 kilogram meenemen. Voor een elektrische gezins-SUV is dat een nuttige waarde.

258 pk, maar wel ingetogen

Technisch houdt Mazda het gamma eenvoudig. Er is één batterij en één aandrijflijn. De CX-6e gebruikt een LFP-batterij van 78 kWh en een elektromotor op de achteras. Die levert 258 pk en 290 Nm. Die achterwielaandrijving klinkt alvast veelbelovend voor het rijplezier. Verwacht alleen geen elektrische raket. De sprint van 0 naar 100 km/u duurt 7,9 seconden met 19-inchwielen. De 21-duimers van de Takumi Plus hebben 8,1 seconden nodig. De topsnelheid bedraagt 185 km/u.

Dat zijn prestaties die meer dan volstaan. Vanuit stilstand reageert deze Mazda onmiddellijk en tot pakweg 100 km/u is hij gewoon heel vlot. Voor dagelijks gebruik ontbreekt er niets; invoegen, voorbijsteken of een gaatje in het verkeer benutten gaat probleemloos. Pas op hogere snelheid merk je dat 258 pk tegenwoordig niet overvloedig is. Wie bij 120 km/u het stroompedaal tegen de vloer drukt, krijgt geen geweldsexplosie. De versnelling bouwt eerder lineair op en mist daar wat punch. Dat sluit overigens aan bij de algemene indruk van de auto: de CX-6e probeert je niet te imponeren met acceleratiecijfers, maar wil vooral aangenaam snel zijn. En eigenlijk vinden we dat verfrissend. Niet iedere elektrische gezinswagen heeft 500 pk nodig.

Mazda heeft duidelijk aan het onderstel gewerkt

Belangrijker is wat er gebeurt wanneer de bochten zich aandienen, want daar moest Mazda bewijzen dat de Europese afstelling meer was dan een regel in het persbericht. Nu, de basis is vrij conventioneel: MacPherson-veerpoten vooraan en een multilinkconstructie achteraan. En toch heeft Mazda een bijzonder goede balans gevonden. De ophanging is voldoende soepel om slechte wegen comfortabel te verteren, maar houdt de zware carrosserie tegelijkertijd behoorlijk goed onder controle. Hij helt niet overdreven over en voelt bij snelle richtingswissels nooit log aan.

De achterwielaandrijving geeft de auto een aangenaam neutraal karakter wanneer je het tempo verhoogt. De CX-6e stuurt vlot in en voelt voorspelbaar aan. Verwacht alleen geen uitgesproken achterwielaangedreven speelsheid: daarvoor zijn gewicht, vermogen en elektronische veiligheidssystemen te nadrukkelijk aanwezig. Mazda voorziet trouwens 3 rijmodi: Normal, Sport en Individual. In die laatste modus kun je onder meer gaspedaalrespons, stuurgewicht en regeneratie afzonderlijk instellen. Voor de energierecuperatie zijn vier niveaus voorzien.

484 kilometer en 200 kW snelladen

Voor de batterij koos Mazda voor beproefde LFP-technologie. De capaciteit bedraagt 78 kWh en de constructeur belooft een WLTP-rijbereik van maximaal 484 kilometer voor de Takumi met 19-inchwielen. Met 21 inch daalt dat naar 468 kilometer. Dat is anno 2026 goed, maar niet uitzonderlijk. Daar staat tegenover dat de CX-6e wel voldoende snel kan laden. Mazda geeft maximaal 200 kW op aan de snellader en dat betekent van 10 naar 80 procent in 24 minuten en van 30 naar 80 procent in ongeveer 15 minuten. Aan een driefasige AC-wallbox kan hij met maximaal 11 kW laden; volledig volladen duurt dan ongeveer 8,5 uur, of een nachtje aan de wallbox thuis. Geen 800-voltsysteem dus en geen laadrecords, maar wel cijfers waarmee je zonder frustratie lange afstanden kunt rijden.

Wat het verbruik betreft noteerden we tijdens onze eerste korte test waarden van 15,5 kWh in de stadsomgeving, tot 20 kWh op de sneller stukken waarbij we ook op de Duitse Autobahn de CX-6e flink de sporen konden geven. We vermoeden dat in dagdagelijks Belgisch gebruik een gemiddeld stroomverbruik van 17 à 18 kWh realistisch is, maar dat zullen we later nog verifiëren.

Heel veel auto voor een schappelijke prijs

En dan komt misschien een bijkomend sterk argument van de Mazda CX-6e: zijn prijs. Je haalt ‘m in huis in de rijkelijk uitgeruste Takumi versie voor 46.290 euro. Onder meer het panoramadak, het 26-inchscherm, de head-up display, elektrische achterklep, 360-gradencamera, verwarmde én geventileerde voorstoelen, stuurverwarming en uitgebreide rijhulpsystemen krijg je standaard mee. De Takumi Plus kost 3.000 euro meer, maar zouden we altijd links laten liggen omwille van de digitale spiegels. Bovendien rijdt de basis-Takumi op 19 inch officieel nog net iets verder op één lading, en zijn de kleinere wielen ook zelden slecht nieuws voor het veercomfort.

Conclusie

De Mazda CX-6e is in vele opzichten een interessante auto. De technische basis komt voort uit Mazda’s samenwerking met Changan, hij wordt in China gebouwd en sommige digitale elementen voelen duidelijk anders aan dan wat we jarenlang van Mazda gewend waren. En toch is dit veel meer dan een Chinese elektrische SUV waarop in Hiroshima een ander logo werd gekleefd. Vooral het Europese werk maakt verschil. Jo Stenuit en zijn designteam hebben er een bijzonder knappe auto van gemaakt, terwijl de Europese ingenieurs erin geslaagd zijn het onderstel een overtuigende balans tussen comfort en dynamiek te geven. Kortom, we hadden oprecht het gevoel met een ‘echte’ Mazda onderweg te zijn.

Daar bovenop krijg je een werkelijk gigantische hoeveelheid binnenruimte, een bruikbare grote koffer en een uitstekend infotainment dat weliswaar een beetje studiewerk vergt (maar dat is tegenwoordig in elke moderne nieuwe auto het geval). Als we nog een kleine wishlist mogen overmaken aan Mazda dan zouden we vragen naar een beetje meer punch bij hogere snelheid, en ook een iets grotere batterij voor die klanten die nog weinig tot geen elektrische ervaring hebben en vooral gemoedsrust opzoeken. Maar een grotere batterij zou dan weer onvermijdelijk een impact hebben op de prijs, en daar kunnen maar weinig auto’s aan tippen. Zelfs de nieuwste Chinese modellen niet.