Test Volkswagen ID.3 Neo (79 kWh): eindelijk de elektrische Golf die hij altijd had moeten zijn

Toen Volkswagen eind 2020 de ID.3 lanceerde, moest die niets minder worden dan de elektrische Golf van een nieuwe generatie. De verwachtingen waren navenant hoog maar konden helaas niet op alle vlakken worden ingelost. Met een grondige vernieuwing en een nieuwe naam (Neo), wil VW de ID.3-reputatie helemaal herstellen.

Neen, een groot succes is de eerste ID.3 nooit geworden. Hij reed vanaf het begin behoorlijk en bood dankzij zijn elektrische MEB-platform verrassend veel binnenruimte, maar op andere vlakken maakte Volkswagen een aantal foute keuzes. Goedkope materialen, een omslachtige bediening en softwareproblemen zorgden ervoor dat de eerste ID.3 meer aanvoelde als een technologisch experiment dan als een nieuwe maatstaf. Volkswagen sleutelde sindsdien voortdurend aan zijn elektrische hatchback en met de nieuwe ID.3 Neo gaat het merk een flinke stap verder. De basis blijft herkenbaar maar de bediening, het interieur en de elektrische techniek werden ten gronde aangepakt. Wij reden voor deze test niet met de betaalbare instapper, maar met zowat het andere uiterste van het gamma: de ID.3 Neo Corporate Plus met 79 kWh-batterij en 231 pk.

Vertrouwd maar scherper

Een designrevolutie is de ID.3 Neo uiterlijk niet. Zijn typische silhouet en proporties zijn gebleven: korte overhangen, een relatief lange wielbasis en een cabine die ver naar voren lijkt te staan. Het nieuwe model blijft daardoor onmiddellijk herkenbaar als een ID.3. Toch oogt de Neo scherper en volwassener. De neus werd strakker getekend (je zou ‘m frontaal bekeken zelfs kunnen verwarren met de nieuwe ID. Polo), de lichtsignatuur veranderde en ook achteraan werd het ontwerp opgefrist. Het geheel ziet er alvast frisser uit dan voorheen, zonder echt te willen uitdagen. Dat is trouwens geen nadeel, de Golf is tenslotte nooit groot geworden door extravagant te willen zijn. Zijn kracht zat net in zijn neutraliteit en brede inzetbaarheid. De ID.3 Neo schuift opnieuw wat meer in die richting. Onze testauto was uitgevoerd in Moonstone Grey en kreeg onder meer een panoramisch dak van 1.060 euro. Dat verandert de auto qua uiterlijk niet fundamenteel, maar zorgt binnen wel voor een aangename, luchtige sfeer.

Eindelijk weer een interieur zoals het hoort

De grootste vooruitgang ontdek je wanneer je instapt. Volkswagen heeft duidelijk geluisterd naar de kritiek op de eerste ID.3, en dat merk je in de eerste plaats door de herintrede van fysieke knoppen. De temperatuurregeling is opnieuw gemakkelijker te bedienen, het volume regel je met een draaiknop en ook het stuur beschikt weer over conventionele drukknoppen in plaats van de vervelende aanraakgevoelige bediening. Zelfs de raambediening werd aangepakt. Het klinkt bijna absurd dat we dit als vooruitgang moeten beschrijven, maar iedereen die met een vroege ID.3 heeft gereden, weet dat die ergernissen echt wel aanwezig waren. De verbeterde ergonomie is misschien wel dé belangrijkste evolutie aan de nieuwe ID.3 Neo.

Ook de materiaalkeuze ging erop vooruit. Het dashboard oogt en voelt verzorgder en je wordt omgeven door kwalitatieve en zachte materialen. We zouden zelfs durven zeggen dat we het iets hoogwaardiger vinden dan wat je standaard van een Volkswagen verwacht. Toegegeven, als je wat lager of achterin gaat kijken, dan merk je hier en daar nog krasgevoelige materialen op, maar over het algemeen vinden we de afwerking van de auto meer dan prima, tot zelfs neigend naar het premium niveau.

Blikvanger in het interieur is trouwens het 12,9 inch groot infotainmentscherm, gecombineerd met een digitaal instrumentarium van 10,25 inch. Het systeem reageert sneller dan vroeger en de menustructuur is begrijpelijker. Leuk is trouwens (net als in de ID. Polo) dat je uit verschillende thema’s kunt kiezen, waaronder de vintage tellerpartij uit de Golfjes van weleer. Op het grote scherm krijg je dan tegelijk een draaiende casette te zien (aan de jeugdige lezers: zoek het maar eens op). Onze Corporate Plus was bovendien behoorlijk aangekleed. Voor 900 euro zat er een Harman Kardon-audiosysteem met acht luidsprekers plus subwoofer en 480 watt vermogen in. Nog eens 1.100 euro bracht het Interior Pack met heerlijke elektrisch verstelbare ergoActive-sportzetels, geheugenfunctie, verstelbare bovenbeensteun en massagefunctie. Die zetels zijn een van de betere opties op onze testwagen: ze zitten uitstekend en bieden voldoende steun zonder overdreven hard te worden. Maar ze doen de prijs wel oplopen, daar zullen we verder in dit artikel helaas nog over sakkeren.

Om dit hoofdstuk af te sluiten moeten we het toch nog even hebben over… het stuurwiel. Dat voelt simpelweg te groot aan. Het logo op het stuur is weliswaar verlicht, maar de stuurvelg is te groot en dat beïnvloedt wel degelijk de rijbeleving. Een kleiner stuur had niet alleen sportiever aangevoeld, maar ook beter bij het karakter van de auto gepast. En als we dan toch muggenziften, een driespaaksstuur zou ook mooier zijn geweest dan de twee spaken die je nu krijgt.

Compact vanbuiten, ruim vanbinnen

De elektrische architectuur van de ID.3 positioneert de elektromotor achteraan en de batterij onder de vloer, waardoor Volkswagen een lange wielbasis kan combineren met compacte buitenafmetingen. En dat merk je vooral achterin. Vier volwassenen kunnen zonder veel compromissen mee en de beenruimte is beter dan je op basis van de buitenafmetingen zou verwachten. De vlakke vloer helpt wanneer er toch eens een vijfde passagier mee moet.

Ook voorin is er voldoende bewegingsvrijheid. De vernieuwde middenconsole maakt het geheel praktischer en er zijn voldoende opbergmogelijkheden. De koffer blijft met een volume van 385 tot 1.267 liter degelijk, zonder uitzonderlijk te zijn. Onze auto had voor 99,99 euro ook een uitneembare laadvloer. Geen spectaculaire optie, maar in het dagelijkse gebruik wel praktischer dan sommige veel duurdere extra’s.

79 kWh en 231 pk

Volkswagen biedt de ID.3 Neo in België aan met drie batterijgroottes: 50, 58 en 79 kWh. Het vermogen varieert van 170 tot 231 pk en het officiële WLTP-bereik loopt van 417 tot maximaal 627 kilometer. Onze Corporate Plus stond vrijwel bovenaan de ladder en combineert een netto batterijcapaciteit van 79 kWh met een elektromotor van 231 pk die de achterwielen aandrijft.

231 pk klinkt stevig en dat is het ook, al probeert de ID.3 nergens een elektrische hot hatch te spelen (die rol krijgt binnenkort de ID.3 Neo GTi). Het vermogen komt soepel en onmiddellijk vrij, vanuit stilstand reageert de elektromotor alert en bij tussenacceleraties is er voldoende reserve om snel in te halen als dat nodig is. Toch is het vooral de manier waarop het vermogen wordt afgeleverd die overtuigt. Geen overdreven agressieve gaspedaalrespons om spectaculaire sprintjes te produceren, maar een mooi doseerbare en lineaire aandrijflijn. In stadsverkeer kun je ontspannen rondrijden, terwijl één stevige beweging met de rechtervoet volstaat om de auto wakker te maken.

Ook de efficiëntie van de nieuwe aandrijflijn lijkt een stap vooruit. We noteerden een gemiddeld verbruik van 16,4 kWh per 100 km en daarmee kom je in de praktijk net geen 500 km ver. Wie een eco-rijstijl gebruikt, zal die grens makkelijk kunnen overschrijden.

Evenwichtig rijgedrag

Rijden met de ID.3 Neo zou je inspiratieloos kunnen noemen, maar je kan het ook anders voorwoorden; de Neo doet simpelweg alles goed, zonder op gelijk welk vlak in extremen te vervallen. We zouden het ook neutraal, of evenwichtig kunnen noemen. Natuurlijk voel je dat er een groot accupakket in de bodem ligt en met de 79 kWh-batterij is dit geen pluimgewicht. Maar doordat die massa laag in de auto zit, blijft de koets behoorlijk vlak.

De besturing zelf is licht en voldoende precies, al verhindert dat eerder genoemde grote stuur dat de ID.3 echt compact en speels aanvoelt. Het comfort staat sowieso hoger op de prioriteitenlijst dan pure sportiviteit. De ophanging verwerkt slechte wegen volwassen en op de snelweg komt er aangenaam veel rust in de auto. De algemene verfijning is absoluut een van de sterke punten van de Neo. 

Is het een reisauto?

Het grote voordeel van onze 79 kWh-versie is uiteraard zijn rijbereik. Volkswagen geeft voor het ID.3 Neo-gamma maximaal 627 kilometer WLTP op, en we vermeldden al dat je mits wat goede wil een praktijkbereik van 500 km kan halen. Dat zijn afstanden die hem de stempel van reisauto absoluut doen verdienen, temeer omdat deze versie aan de snellader een meer dan behoorlijke 183 kW piekvermogen kan binnen trekken ( de kleinere 50 en 58 kWh-batterijen kunnen maximaal 105 kW DC aan). Onder ideale omstandigheden duurt 10 tot 80 procent bijladen ongeveer 26 minuten. AC-laden gebeurt met maximaal 11 kW. Onze testwagen kreeg daarnaast de optionele warmtepomp. Die kost liefst 1.250 euro. Vooral in de winter kan ze helpen het energieverbruik voor de klimaatregeling te beperken, maar voor die prijs zouden we ze bij een ID.3 van dit niveau eigenlijk gewoon standaard verwachten.

Alles heeft z’n prijs

Dat brengt ons bij het moeilijk thema van onze testauto want de ID.3 Neo is niet alleen aan de basis al prijzig, er is bovendien ook een lange optielijst en die doet de eindafrekening behoorlijk oplopen. Het Pack Assistance Pro kost bijvoorbeeld 2.500 euro. Daarvoor krijg je onder meer Travel Assist, Lane Assist, Emergency Assist, Park Assist Pro, Front Cross Traffic Assist, Area View en een augmented-reality-head-updisplay. Het zijn wel stuk voor stuk nuttige systemen. Vooral Travel Assist past goed bij het comfortabele karakter van de ID.3. Op lange snelwegritten neemt het systeem een deel van het repetitieve werk over. Maar opnieuw rijst de vraag hoeveel van die technologie bij een auto met een basisprijs van 50.315 euro nog als dure optie zou moeten worden aangeboden?

Andere opties op onze testwagen waren het panoramische dak van 1.060 euro, een Harman Kardon audio van 900 euro, het Interior Pack van 1.100 euro, de warmtepomp van 1.250 euro en nog wat kleine prullaria. Zo komt de eindfactuur van onze testauto op exact 57.695 euro inclusief btw. Dat is een waanzinnig bedrag voor een elektrische Golf en dan komen ook al andere (grotere) alternatieven in beeld. Gelukkig behoudt zo’n ID.3 Neo wel goed z’n waarde, en dat zullen ook leaserijders graag horen omwille van het positieve effect op de maandprijs.

Positieve eindbalans

En toch hebben we onze test met een positief gevoel afgesloten. Volkswagen heeft eindelijk een groot deel van de ergernissen aangepakt die een fundamenteel goede elektrische auto jarenlang in de weg zaten. De bediening is beter, het interieur voelt volwassener aan en de fysieke knoppen maken een verrassend groot verschil. Hij is ruim, comfortabel en stil en dankzij de grote batterij ook uitstekend geschikt voor lange afstanden. De ironie is dat Volkswagen technisch niet eens een revolutie nodig had. Het moest vooral opnieuw doen waar het jarenlang bijzonder goed in was: een auto bouwen die logisch werkt. De ID.3 Neo komt dichter dan ooit bij dat ideaal.