Nieuws

© Mazda

Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

25 april 2024
Door Alain Devos

Autonieuws maakt een ommetje rond Marrakesh, eentje van zowat 1.250 kilometer door de Hoge Atlas zelfs. Dat Marokkaanse hooggebergte, met toppen boven de 4.000 meter en dan ook ‘eeuwige’ sneeuw erop, verdient beslist een plaats in de top tien van ’s werelds mooiste reisbestemmingen. Achter het stuur van de Mazda CX-60 voelen we ons dan ook even Kuifje in Afrika.

 

Mazda heeft een soort patent op dit soort spectaculaire roadtrips. We deden er ooit ook eentje door Siberië met de 3 en overleefden met de CX-5 maar net een hevige sneeuwstorm op weg naar de Noordkaap in Noorwegen. Voor winterse omstandigheden hoeven we in Marokko echter niet te vrezen. De sneeuw op de hoogste bergtoppen glinstert in de zon, maar bij ons vertrek in het sprookjesachtige Marrakesh geeft de thermometer net geen 30 graden aan. Het is haast een opluchting, want enkele dagen eerder kende de stad al een eerste echte hittepiek met nog eens minstens 5 graden meer.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

'Allemaal’ ingenieurs

Voor ons kleine konvooi van vijf Belgische en ook nog wat andere Europese journalisten staat een rij Mazda’s CX-60 klaar. In afwachting van de lancering van de nog maar net aangekondigde CX-80, is dat dus nog even het topmodel van het Europese gamma. Je kan de met zijn lengte van 4,74 meter middelgroot te noemen SUV krijgen met een 2,5 liter grote benzinemotor en een anno 2024 toch wat minder evident geworden 3,3 liter grote diesel. De eerste is een plug-inhybride, de combinatie met de elektromotor zorgt voor een systeemvermogen van maar liefst 326 pk. De zelfontbrander moet er niet echt veel voor onderdoen, die grote zescilinder is er met keuze uit 200 pk en achterwielaandrijving en een aangename 254 pk voor de vierwielaangedreven variant.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Originele, verrassende en vaak zelfs ronduit eigenzinnige technologische keuzes, daar staat Mazda voor bekend. De naast of tussen reuzen als Volkswagen, Toyota en Hyundai nog altijd relatief kleine autobouwer doet het nog steeds zonder allianties. Mazda is dan ook een echt ingenieursmerk, dat verklaart ook waarom het als zowat ’s werelds enigste constructeur nog altijd in de wankelmotor gelooft en evengoed waarom het zich vooralsnog een eerder koele minnaar van volledig elektrische voertuigen kan tonen.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Originele keuzes

Terwijl daar overal elders wel stevig in wordt geïnvesteerd en er voor de nog resterende verbrandingsmotoren al jaren voor kleine en soms zelfs maar drie cilinders tellende blokken wordt gekozen, ging Mazda net weer voor grote(re) cilinderinhouden. In het tweede decennium van de 21ste eeuw nog een 3,3 liter grote zescilinder op diesel uitbrengen, het lijkt op het eerste en ook op het tweede en zelfs derde gezicht haast een soort technologische en dus ook commerciële zelfmoord. Maar dat is het op het vierde gezicht dan toch niet, Mazda steekt dezelfde en dus grote verbrandingsmotoren nu trouwens ook in zijn gloednieuwe CX-80. Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Ons Marokkaanse avontuur starten we met de CX-60 met de krachtigste dieselmotor van 254 pk. We krijgen in elektrische tijden ook in België niet echt vaak meer de kans om met een zelfontbrander te rijden en al zeker niet met de brok fijne technologie die deze Japanse zescilinder toch wel is. Er staan enkele bergpassen op het programma, daar zal het hoge koppel van 550 Nm zeker zijn nut kunnen bewijzen. De grote cilinderinhoud garandeert alvast op papier ook een stillere werking en dus extra comfort. In normale en zeker Belgische rij omstandigheden  moet hij ook minder inspanningen leveren dan een compactere viercilinder, wat het verbruik binnen de perken kan houden. De motor komt met mild-hybride assistentie op 48 volt, dat helpt natuurlijk evengoed.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

De bergen in

Onze roadtrip van twee dagen telt zo’n 1.250 kilometer. Daar daar zitten maar enkele honderden kilometers Marokkaanse ‘hoofdwegen’ tussen, maar wel de voor een Vlaming met de grappige naam Tizi n’Test bedachte bergpas die Marrakesh met de Sahara-woestijn verbindt. Op de route ligt ook nog de bijzonder indrukwekkende Dades Gorge en een klim tot zo’n 3.050 meter via wat dan ook de hoogst gelegen weg van het Atlas-gebergte is. Lunchen doen we ‘ergens’ onderweg, maar we moeten vooral de brandstofmeter in het oog houden. We passeren op onze route weliswaar verschillende dorpjes en ook enkele kleine steden, maar die beschikken lang niet allemaal over een tankstation. Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

We zouden de CX-60 een discrete schoonheid durven noemen. In het grote SUV-aanbod springt de auto er in elk geval niet echt uit. Om voldoende plaats te kunnen voorzien voor zescilinders in lengterichting diende hij van een vrij lange motorkap te worden voorzien. Dat maakt dat hij in profiel misschien zelfs wat elegantie mist, het zorgt er evengoed voor dat de binnenruimte voor een SUV in dit segment zeker niet uitzonderlijk is. Je kan achterin ook met twee volwassenen zitten, maar ‘overschot’ is er niet echt.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

De rekening klopt niet

Het interieur doet ons om een heel andere reden echter toch plezier. Anders dan bij zowat alle andere auto’s die de voorbije jaren zijn gelanceerd, moet de CX-60 het met een qua afmetingen vrij bescheiden centraal infotainmentscherm stellen. Het is wel degelijk van het aanraaktype, maar voor zowat alle functies kan je ook een grote draai- en drukknop op het onderste deel van de middenconsole gebruiken. Dat blijkt in de praktijk nog altijd een pak gebruiksvriendelijker dan de zowat knoppenloze alternatieven van heel wat concurrenten, precies omdat je een en ander kan bedienen op de tast én dus zonder dat je je ogen van de weg af moet halen. Europese overheden hebben de autobouwers al heel wat veiligheids- en andere snufjes opgelegd, misschien moeten ze de terugkeer naar dit soort mechanische ‘eenvoud’ ook maar eens in overweging nemen.mazda cx 60 epic drive morocco 2024 still 90 highres

Genoeg gedroomd over knoppen en toetsen, het landschap brengt ons in een heel andere sfeer. De wegeninfrastructuur is op veel plaatsen nog vrij primitief, ook al zijn er na de zware aardbeving van 2023 wel al flink wat herstellingen gebeurd. In sommige dorpen is dat helaas nog niet het geval voor de vele beschadigde woningen, hier en daar doen ook containers en tenten nog dienst als ‘tijdelijke’ woningen. Je rijdt hier hoe dan ook door een andere wereld, dat merken we ook als we in een bergdorpje tanken. Dat gebeurt er nog met een jerrycan en een heleboel opwinding, we realiseren ons pas achteraf dat de rekening – op zijn zachtst uitgedrukt – ook niet helemaal klopte. Ach, we zien het als een bescheiden steuntje aan een regio die nog wel wat hulp kan gebruiken.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Hoog tempo

De grote dieselmotor met mild-hybride assistentie vindt in de Marokkaanse bergen echt zijn ideale speelterrein. Op de kronkelende wegen is het genieten van het al vanaf lage toerentallen beschikbare hoge koppel, de zescilinder kan het ook wel goed vinden met de achttrapsautomaat. Jammer wel van de wat onhandige bediening van de pook. Voor de parkeerstand moet die naar voor en dan naar links, dat had iets minder ‘omslachtig’ gemogen. We rijden natuurlijk met de variant met vierwielaandrijving, die komt dus met 254 pk en dan ook heel keurige prestaties. Zo lukt de spurt van 0 naar 100 km/h in 7,4 seconden en gebeuren de hernemingen ook heel ‘vlot’. Daar hebben we op de, op ons kleine konvooi na, vaak zowat verlaten wegen dan ook regelmatig gebruik van gemaakt.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Mazda voorziet geen ‘snufjes’ als een adaptieve demping of luchtvering, maar zelfs op het dus nochtans vaak zware parcours missen we die nooit echt. Op echte oneffenheden zou het al wel eens iets ‘zachter’ mogen, maar de auto heeft geen moeite met het soms heel hoge tempo dat we hem opleggen. De tractie is uitstekend en als die op de gladde of ‘vettige’ wegen toch even wat minder wordt, betrekt het i-Activ-syteem er de voorwielen bij en raast de auto schijnbaar onverstoord weer verder naar de volgende bocht. De haast onvermijdelijke neiging tot onderstuur wordt ook altijd snel onderdrukt via automatische remingrepen bij het binnenste achterwiel.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Marokkaanse Grand Canyon

Het is misschien nog net geen BMW-niveau, maar qua rijplezier komt het toch al aardig in de buurt. Met dank ook aan de aangename én efficiënte stuurinrichting, die draagt evengoed bij tot het zowaar wat sportieve karakter van de auto. Ja, naast de grote dieselmotor zijn er dus echt nog wel wat andere raakpunten met het bekende merk uit München. Het verbruik? We zaten na 600 kilometer aan een ‘flinke’ 7,5 l/100 km, maar dat had natuurlijk alles te maken met het parcours én met onze rijstijl. Daar krijg je in veel normalere rijomstandigheden dus zeker nog zo’n anderhalve liter af.mazda cx 60 epic drive morocco 2024 int 2 highres

Na een overnachting in een oase in de woestijn rond Ouarzazate keren we op dag twee al terug naar Marrakesh, zij het via een totaal andere route. We moeten door de Dades Gorge, een van ’s werelds mooiste bergroutes met heuse Grand Canyon-allures. In afwachting dat ze helemaal van asfalt wordt voorzien (ze zijn eraan begonnen), is die nog deels onverhard. Het is te zeggen, het gaat om een vaak smalle en met heel wat kleine en af en toe ook grote stenen bezaaide weg. De missie is hier heel duidelijk: van de indrukwekkende landschappen genieten én lekke banden vermijden. Andere teams slaagden daar de vorige dagen naar verluidt niet in, wij... natuurlijk wel. Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

In de PHEV

We hebben de dieselauto ondertussen geruild voor de e-Skyactiv PHEV, een om de bekende reden fiscaal sinds kort niet meer zo interessante keuze in België. Het vermogen en het koppel blijken ruim voldoende voor het zware parcours, maar qua puur rijgenot haalt de plug-inhybride aandrijving toch net niet het dan ook hoge niveau van de e-Skyactiv D. Bij stevig aanzetten maakt de benzinemotor een eerder onaangenaam lawaai en de samenwerking met de achttrapsautomaat verloopt ook iets minder vlot dan die met de grote zescilinder op diesel.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Het normverbruik en dus ook de officiële CO2-uitstoot (van 33 g/km) vallen natuurlijk wel mee, al eindigen wij onze rit van zowat 650 kilometer wel met een gemiddelde van 8,5 l/100 km. Tijdens de overnachting in de woestijn was er geen mogelijkheid om de batterij op te laden, waardoor de zware auto natuurlijk eerder een ‘klassieke’ benzinewagen werd. In normale rijomstandigheden en een bij vertrek opgeladen accu wordt het zeker een ander verhaal, dat liet ook de remenergierecuperatie (via de vier wielen) bij het dalende deel van enkele bergpassen al vermoeden.Met de Mazda CX-60 door de Hoge Atlas: Kuifje in Marokko

Welke kiezen?

Na 600 kilometer met de e-Skyactiv D en iets meer met de e-Skyactiv PHEV kunnen we natuurlijk niet anders dan een voorkeur voor een van de twee hebben. Wel, die is er zonder enige twijfel voor de dieselmotor. Met € 55.090 is de vierwielaangedreven versie met 254 pk nog net iets duurder dan de PHEV van € 53.690, maar je krijgt voor de meerprijs wel nogal wat extra rijplezier en ook rijcomfort mee. Voor de volledigheid, met achterwielaandrijving en 200 pk kost de D € 50.090.

We hadden de Maza CX-60 natuurlijk al eerder getest en dus ook beoordeeld, onze expeditie in Marokko liet nu echter toe om zowel de D als de PHEV ook eens te proberen in heel andere omstandigheden dan wat er in ons eigen land mogelijk is. Behoorlijk extreme omstandigheden zelfs, maar de auto viel op geen enkel moment door de mand. Zelfs als we abstractie (proberen) maken van de vele visuele en aanverwante prikkels die het wondermooie landschap ons schonken, blijft het verhaal van deze technologisch best wel originele auto helemaal steek houden. Helaas niet voor de Belgische fiscus, maar daar kunnen ze op het hoofdkwartier in Hiroshima natuurlijk ook niets aan verhelpen. Mazda blijft echt wel een buitenbeentje en lijkt op sommige vlakken ook wel zoiets als het Japanse BMW, laten we onszelf daar als ware autofans toch vooral over blijven verheugen.

Deel op

Lees meer over


© Autonieuws. Alle rechten voorbehouden. Design door We Cre8 It.