woensdag, 22 december 2021

Opinie: Verkeers(on)veiligheid is geen verdienmodel. Nooit!

Geschreven door  Joost Kaesemans
Het uitbesteden door gemeenten van trajectcontroles – zoals in Bonheiden – en het bericht dat in dat kader aan de gemeenten gevraagd wordt om verkeersremmende voorzieningen zoals drempels en aswijzigingen te verwijderen, doet stof opwaaien. Niet alleen wordt de verkeersveiligheid hier niet door verbeterd, maar worden de GAS-boetes die zo worden opgelegd ook een businesscase waarbij niet alleen de gemeente, maar ook de privéfirma die de controles uitvoert (veel) geld gaan verdienen. Joost Kaesemans, Directeur Public Relations en Public Policy bij mobiliteitsorganisatie Touring heeft daar zo zijn bedenkingen bij.

DSC07891 3Verkeers(on)veiligheid is geen verdienmodel. Nooit! 

Hoe cynisch moet je als burgemeester en als schepencollege zijn om te aanvaarden dat de gemeentekas gespekt wordt in functie van de graad van verkeersonveiligheid die je kan bestendigen in jouw gemeente? Erger: hoe ver moet je heen zijn om ermee in te stemmen om, daar waar de trajectcontroles komen, de weg niet veiliger te maken en zelfs snelheidsremmers weg te nemen? Er moet immers met zekerheid te snel gereden worden, vaak geverbaliseerd, goed verdiend. Verkeersveiligheidsinstituut Vias noemde het geprovoceerde model van verdienen-volgens-onveiligheid waarin een aantal Vlaamse gemeentes brood ziet, een grens die nog niet overschreden werd. Ik hoop dat we met velen besluiten dat dit een grens is die niet overschreden zál worden. 

Controle en repressie zijn in het kader van verkeersveiligheid helaas onvermijdelijk. Dat komt omdat veilig verkeer een uiterst complex en delicaat gegeven is. Bereikbaarheid en efficiëntie van verplaatsingen moeten gerijmd worden met leefbaarheid en met een minimale kans op incidenten en ongevallen. Niet voor één type voertuig, maar voor steeds meer en diverse verplaatsingsmiddelen, gemotoriseerd of niet. Dat alles over eenzelfde infrastructuur die per definitie achterophinkt op deze ontwikkelingen in het mobiliteitsgebruik. 

Mag je daarom als wegbeheerder de wegen onveilig laten wanneer ze dat zijn en repressie als panacee aannemen? Neen, dat mag niet. Zeker niet omdat er op verkeersveiligheidsvlak zoveel méér mogelijk is geworden. Toegenomen kennis over veilige weginrichting en veel veiligere voertuigen bijvoorbeeld. En zeker ook een veranderende mentaliteit. Automobilisten kunnen zich veel beter inleven in de situatie van een fietser omdat ze zelf ook fietser geworden zijn. Fietsers beseffen dat een helm of een hesje het verschil kan maken. Ieder streeft naar een leefbare buurt, kent de gevaren van alcohol achter het stuur en is er minder tolerant voor geworden. We dragen zoveel vaker de gordel, ook op de achterbank. We uiten ons ongenoegen over straatracers. We willen het eigenlijk allemaal beter en zijn bereid tot toegevingen. Al die zaken maken het verkeer vandaag indrukwekkend veel veiliger dan enkele decennia geleden en creëren de mogelijkheden om nog beter te doen. 

Maar we blijven mensen, mensen die fouten begaan, bij elke verplaatsing die we maken. En daardoor ligt de verkeerstol nog echt veel te hoog. Een weggebruiker moet daarom niet enkel zelf verbeteren, hij moet ook kunnen terugvallen op een vergevingsgezinde infrastructuur waarbij foutjes geen drama’s worden en die door haar ontwerp gewenst gedrag uitlokt en automatiseert. We doen immers waartoe de weg ons uitnodigt. Op een weg als een landingsbaan, breed en recht, rijden we vanzelf sneller. Daar helpt geen verkeersbord, geen camera tegen. Dat gemeentes vandaag bereid zijn om onveilige wegen onveilig te laten en om gedragssturende inrichtingen weg te nemen en zo de intrinsieke veiligheid van de weg te verlagen, louter omwille van inkomsten via verkeersboetes, daar zijn gewoonweg geen excuses voor te bedenken.

Opinie door Joost Kaesemans (Touring)

Contact

YesYes BV
Veenstraat 10
B-3630 Maasmechelen

BTW: BE 0883 567 853

© Copyright autonieuws.be 2018 - Disclaimer & Privacy